سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
66
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : مرديكه در روز ماه رمضان حليله خود را مجبور بر نزديكى كند علاوه بر كفّاره و تعزير خود بايد متحمّل كفّاره و تعزير او نيز بشود و چون تعزير در اينجا به بيست و پنج تازيانه معيّن شده لاجرم پنجاه تازيانه بايد بخورد ، ( 25 تازيانه به جهت فعل خود و 25 تازيانه ديگر بابت فعل زن ) . شارح ( ره ) مىفرماين : تنها در همين مورد است كه مكره ( بضمّ ميم و كسر راء به معناى اجباركننده ) متحمّل كفّاره و تعزير مكره ( بضمّ ميم و فتح راء به معناى اجبارشده ) مىشود و در غير آن مانند : اجبار مولا كنيزش را بر جماع يا مردى زن اجنبيّهاى را بر زنا وادار كند و يا شخص ثالثى زن و شوهر را بر اين فعل مجبور نمايد و يا زن به اجبار مرد را مرتكب آن قرار دهد يا اساسا متعلّق اكراه غير جماع باشد اگرچه مكره ( بكسر راء ) مرد و مكره ( بفتح راء ) حليله او باشد در هيچ يك از اين موارد دليلى بر تحمّل كفّاره و تعزير در دست نيست . سؤال اگر گفته شود در صورتى كه شوهر متعلّقه خود را مجبور بر جماع كند با اينكه اين فعل ذاتا حرام نيست و فقط حرمتش به جهت روزه است كفّاره و تعزير ثابت و شوهر آن را از طرف زن بايد متحمّل شود پس در جائى كه اصل اجبار حرام باشد مانند اجبار اجنبى زنى را بر فعل مزبور بملاحظه اينكه اين عمل افحش و اقبح است لاجرم بطريق اولى تحمّل كفّاره و تعزير ثابت مىشود و اين دليل بارزى است بر حكم مزبور چه آنكه ( فحوى ) خود